Budowa Elektrycznych Zespołów Trakcyjnych > Elektryczne Zespoły Trakcyjne serii EW58 i EW60
EZT EW58
Jednostki serii EW58 (typ. 3WE) zostały wyprodukowane w latach 1974-1980 we wrocławskich zakładach PAFAWAG dla przewoźnika PKP SKM w Trójmieście. Przystosowane są do kursowania po liniach gdzie występują wysokie perony (EW).
EW58-011 w Gdańsku
W EW58 zastosowano inny niż dotychczas (EN57,71, EW55 itp) układ członów w konfiguracji członów s + d + s (silnikowy /typ: 401B/ + doczepny /typ: 301B/ + silnikowy /typ: 401B/) co zwiększyło przyspieszenie rozruchu tak przydatne w ruchu aglomeracyjnym (układ osi: Bo'Bo'+2'2'+Bo'Bo').
Każdy z członów podparty jest na dwóch wózkach dwuosiowych wózkach.
W projekcie zakładano wiele nowatorskich rozwiązań w tym wprowadzenie rozruchu energoelektronicznego tyrystorowego (impulsowego) polskiej produkcji.
W efekcie udało się wdrożyć bezluzowe prowadzenie zestawów kołowych z zastosowaniem prowadzenia dwucięgnowego (lemniskatowego), opracie nadwozia na wózkach z zastosowaniem sprężyn śrubowych i belki skrętowej, tyrystorowy hamulec elektrodynamiczny oraz elektroniczny układ antypoślizgowy. Niestety rozruch pozostał klasyczny - oporowy, gdyż polski przemysł tamtych czasów z powodu kryzysu nie wyprodukował układu impulsowego, który byłby wdrożony do seryjnej produkcji.
I st. usprężynowania (opis na powiększeniu)
II st. usprężynowania i belka skrętowa (opis na powiększeniu)
W omawianych jednostkach zastosowano hamulec pneumatyczny i elektropneumatyczny klockowy w systemie Oerlikona. Cylindry hamulcowe zostały zabudowane w wózkach na ich czołownicach. Usytuowanie cylindrów równolegle do czołownic wymusiło zastosowanie dość skomplikowanej (kątowej) przekładni siłowej hamulca, będącej w efekcie jednym z mankamentów tych jednostek.
Przekładnia hamulcowa i nastawiacz SAB w wózku (opis na powiększeniu)
W skład zespołów napędowych wchodzą szeregowe silniki trakcyjne LKa-435 zawieszone systemem tramwajowym "za nos", przekładnie jednostopniowe o przełożeniu 69:18 oraz zestawy kołowe z kołami obręczowymi.
Łącznie każda jednostka posiada 8 silników trakcyjnych. W związku z projektowaniem jej pod rozruch impulsowy silniki trakcyjne każdego członu zostały połączone elektrycznie w szereg co dało dwie grupy szeregowe po 4 silniki. Ponieważ jak wspomniałem zastosowano rozruch oporowy powyższe rozwiązanie miało wpływ na wysoką energochłonność tych jednostek.
Zaciski instalacji silnika trakcyjnego i fragment silnika
Na dachach członów silnikowych zabudowano prawie na całej długości oporniki rozruchowe.
Na dachu członu doczepnego (środkowego) znajdują się natomiast nożycowe odbieraki prądu.
Urządzenia elektryczne wysokiego napięcia zabudowane zostały w skrzyniach pod członem doczepnym. Sprężarki i baterie akumulatorów znajdują się odpowiednio pod członami silnikowymi.
Urządzenia elektryczne w podwoziu (fot. 1 wał kułakowy)
Człony połączone są ze sobą sprzęgami krótkimi, a przejścia osłaniają wałki gumowe.
Sprzęg krótki i pomosty przejściowe
Osłony gumowe przejścia międzyczłonowego
W każdym członie znajdują się 3 pary automatycznych drzwi przesuwnych z napędem pneumatycznym. Płaty drzwi zostały wykonane z blachy aluminiowej. Tuż za kabinami maszynisty znajdują się małe przedziały służbowe z osobnymi drzwiami otwieranymi ręcznie.
Napęd pneumatyczny drzwi
We wnętrzu zastosowano siedzenia pasażerskie miękkie (wyłożone dermą), choć w niektórych pojazdach można było tez spotkać siedzenia twarde z tworzywa. Człony posiadają wnętrza jednoprzestrzenne - korytarze są oddzielone od części pasażerskiej tylko wiatrołapami. Drzwi przesuwne znajdują się tylko na końcach członów przy przejściach międzyczłonowych. W związku z projektowaniem tych pojazdów do obsługi połączeń aglomeracyjnych i lokalnych we wnętrzu zastosowano poręcze dla pasażerów stojących natomiast nie wyposażono w toalety.
Ogólny widok wnętrza
Tablica trasowa nad drzwiami
Siedzenie twarde w przedziale służbowym za kabiną
Ogrzewanie pojazdów EW58 realizują grzejniki elektryczne, znajdujące się pod siedzeniami, a oświetlenie sufitowe oprawy świetlówkowe.
Oświetlenie świetlówkowe
W członie doczepnym (środkowym) znajduje się szafa z urządzeniami elektrycznymi pneumatycznymi niskiego napięcia.
Urządzenia elektryczne i pneumatyczne
Na czołach jednostek znajdują się kabiny maszynistów. W każdej znajduje się pulpit maszynisty (z lewej strony) oraz stanowisko kierownika pociągu (z prawej strony).
Pulpit maszynisty - widok ogólny
Nastawnik jazdy (opis na powiększeniu)
Zawór hamulca Oerlikon
Łączniki na blacie (opis na powiększeniu)
Manometry
Woltomierze i amperomierze (opis na powiększeniu)
Lampki sygnalizacyjne
Hamulec ręczny i podnóżek pod pulpitem kierownika poc.
Tablica elektryczna w tylnej ścianie kabiny
W ścianach czołowych kabin nad szybami zamontowane są tablice kierunkowe paletowe. Zmianę nazwy stacji docelowej realizuje się kręcąc korbą zamontowana w kabinie w szafie nad szybą. Przewijające się na wskaźnikach numery odpowiadają kolejnym napisom.
Tablica kierunkowa paletowa
Korba do zmiany tablic i wskaźnik pozycji
Dane techniczne EW58:
- Producent: PAFAWAG Wrocław
- Lata produkcji: 1974-1980
- Wyprodukowanych sztuk: 28
- Układ członów: s + da + s
- Układ osi: Bo'Bo' + 2'2' + Bo'Bo'
- Napięcie zasilania: 3 kV
- Ilość odbieraków prądu: 2
- Ilość kabin: 2
- Ilość silników: 8
- Moc silników: 8 x 205 kW
- Typ silników: Lk 435
- Moc ciągła: 1640 kW
- Rodzaj rozruchu: oporowy
- Hamowanie ED: tak
- Średnica kół (napędowe / toczne): 1000 / 920
- Prędkość maksymalna: 120 km/h
- Długość: 64 m
- Szerokość: 2,88 m
- Wysokość: 3,9 m
- Masa służbowa: 147 Mg
- Oświetlenie: jarzeniowe
- Drzwi: automatyczne przesuwne
- Liczba miejsc siedzących: 212
- Wykorzystanie: PKP SKM Trójmiasto Sp z o.o.
W 2011 roku wszystkie jednostki EW58 zostały wycofane z ruchu i skierowane do modernizacji. Przetarg na ich modernizację wygrał zakład NEWAG SA Nowy Sącz. W ramach przebudowy miały powstać 3 jednostki trójczłonowe i jedna jednostka czteroczłonowa. Pojazdy miały być wyposażone w impulsowy, asynchroniczny układ rozruchu z hamulcem rekuperacyjnym. W wózkach miała być zlikwidowana skomplikowana przekładnia hamulcowa poprzez zabudowę zintegrowanych modułów z hamulcami klockowymi. Wymienione miały być wszystkie okna, a ściany czołowe miały być upodobnione wyglądem do zmodernizowanych jednostek EN71 SKM. W pełni przebudowane miały być również wnętrze pasażerskie i kabiny maszynistów.
Pierwszy zmodernizowany pojazd miał być gotowy w pierwszym kwartale 2012 roku. Projekt niestety nie doszedł do realizacji.
EZT EW60
Następcami jednostek EW58 były wyprodukowane w PAFAWAGu, w 1992 roku dwie jednostki serii EW60 (typ: 6WE). Pojazdy te były wypadkową doświadczeń zdobytych przy EN57 i EW58. Niestety ponownie zastosowano rozruch oporowy natomiast powrócono do konfiguracji członów r + s + r (rozrządczy + silnikowy + doczepny) co zmniejszyło przyspieszenie i jednocześnie energochłonność.
Aparatura elektryczna została zlokalizowana na członie silnikowym. Na dachach zabudowano dwa nożycowe odbieraki prądu, a pomiędzy nimi oporniki rozruchowe. W członach zwiększono liczbę drzwi do 4 par w każdym.
Pojazdy te zostały przekazane do służby w PKP SKM Trójmiasto, gdzie służyły liniowo do 2001 roku.
W 2005 roku jednostki te zostały odkupione od trójmiejskiej SKM przez Urzad Marszałkowski Województwa Mazowieckiego i przekazane Kolejom Mazowieckim. Przewoźnik ten zlecił ich modernizację Zakładom Naprawczym Taboru Kolejowego "Mińsk Mazowiecki" SA (obecnie: PESA Mińsk Mazowiecki SA).
EW60 001 + EW60 002 po modernizacji
Naprawa główna ZNTK "Mińsk Maz." SA
Modernizacja oprócz zmiany wystroju wnętrza i kabiny obejmowała zastąpienie przestarzałego rozruchu oporowego, rozruchem impulsowym IGBT (przekształtniki DC / DC - choppery) produkcji MEDCOM Sp. z o. o.
Oparcie nadwozia jednostek na wózkach i prowadzenie zestawów kołowych jest analogiczne jak w EW58 i w ramach modernizacji nie uległo zmianie.
Prowadzenie zestawu kołowego i I st. usprężynowania
Oparcie nadwozia na wózku - II st. usprężynowania
Na dachach członów silnikowych pozostawiono nożycowe odbieraki prądu typu AKP 4E, a pomiędzy nimi zabudowano dwa kontenery z opornikami hamowania zamiast dotychczasowych oporników rozruchowych.
Oporniki hamowania prądnicowego
Na dachach członów rozrządczych, nad kabinami, zamontowane są klimatyzatory kabin maszynistów.
Klimatyzator kabiny
Pod nadwoziem zabudowane zostały podzespoły elektryczne i pneumatyczne.
Przetwornica pokładowa MEDCOM (24 V DC, 3x400 V AC, 110 V DC)
Kontener ze sprężarką powietrza
Kontener z przekształtnikami trakcyjnymi DC/DC (choperami) MEDCOM i inną aparaturą (m.in WS)
We we wnętrzu członu silnikowego znajduje się szafa aparatowa z układami elektrycznymi oraz tablicą pneumatyczną hamulców (na dole).
Szafa elektryczna NN w członie silnikowym
Wnętrze jednostek oparte zostało o typowy wystrój Kolei Mazowieckich - KM Spółka z o. o.
Wnętrze pasażerskie
Drzei dwuskrzydłowe przesuwne i przedsionek
Dla poprawienia bezpieczeństwa i zapobieganiu wandalizmowi w jednostki wyposażono w system monitoringu realizowany przez układ kolorowych kamer przemysłowych. Obraz z kamer jest rejestrowany i jednocześnie wyświetlany na ekranach LCD w kabinach maszynistów.
Kamery monitoringu zainstalowano również na zewnątrz przez co nie było konieczne montowanie lusterek wstecznych.
Ekran monitoringu w kabinie
Oprócz powyższych pojazd wyposażony został w system wizualnej i głosowej informacji trasowej firmy R&G, w którego skład wchodzą elektroniczne, trójkolorowe wyświetlacze oraz system automatycznego i ręcznego nagłośnienia. Automatyczne komunikaty wraz z informacjami na wyświetlaczach sterowane są za pośrednictwem sterownika SRG 3000P.
Wyświetlacz elektroniczny LED
Sterownik SRG 3000P w kabinie
Drzwi pasażerskie przystosowane są do indywidualnego otwierania przez użycie pasażerskich przycisków drzwiowych. Po otwarciu indywidualnym drzwi automatycznie zamykają się.
Również drzwi międzyczłonowe otwierane i zamykane są ze wspomaganiem pneumatycznym przez co nie trzeba się z nimi szarpać.
W modernizowanych wprowadzono dodatkowe drzwi do kabiny prowadzące z zewnątrz. Drzwi są automatycznie blokowane na czas jazdy wraz z drzwiami pasażerskimi więc wyjście z kabiny jest możliwe jest tylko w sytuacji odblokowania drzwi pasażerskich. Rozwiązanie jest mieszanie oceniane przez maszynistów szczególnie w związku z utrudnioną ewakuacją na wypadek niebezpieczeństwa.
Wejście do kabiny
Fotel maszynisty zlokalizowano na osi pojazdu. Za fotelem znajdują się drzwi wejściowe z przedziału pasażerskiego, oraz szafa aparatowa. Za kabiną nie ma przedziału służbowego w związku z czym kierownik pociągu i konduktorzy przebywają wśród pasażerów.
W kabinie zainstalowany jest dodatkowo jedynie małe składane siedzenie przymocowane do ściany bocznej.
Kabina jest klimatyzowana.
Widok przez szybę czołową
Ogólny widok pulpitu
Pulpit - część lewa
Nastawnik kierunku jazdy i nastawnik jazdy (opis na powiększeniu)
Pulpit - część środkowa (opis na powiększeniu)
Ekran LCD - terminal diagnostyczny systemu sterowania
Nastawniki i manipulatory hamulcowe (opis na powiększeniu)
Manometry ukłądu pneumatycznego i hamulcowego (opis na powiększeniu)
Podnóżek
Dane techniczne EW60 po modernizacji:
- Producent: PAFAWAG Wrocław
- Lata produkcji: 1992
- Wyprodukowanych sztuk: 2
- Modernizacja: ZNTK Mińsk Mazowiecki SA
- Rok modernizacji: 2007
- Układ członów: r + sa + r
- Układ osi: 2'2' + Bo'Bo' + 2'2'
- Napięcie zasilania: 3 kV
- Ilość odbieraków prądu: 2
- Ilość kabin: 2
- Ilość silników: 4
- Typ silników: LKb 435
- Moc silników: 206 kW
- Moc ciągła: 824 kW
- System hamulca: SAB-WABCO
- Rodzaj rozruchu: impulsowy DC/DC (chopper)
- Hamowanie ED: tak
- Predkość maksymalna: 100 km/h
- Średnica kół: 1000 mm
- Długość: 64,8 m
- Szerokość: 2,88 m
- Wysokość: 3,9 m
- Masa służbowa: 170 Mg
- Oświetlenie: jarzeniowe
- Liczba miejsc siedzących: 164
- Drzwi: automatyczne przesuwne z otwieraniem indywidualnym
- Wykorzystanie: Koleje Mazowieckie - KM Sp. z o. o.