W związku z mocnym nagrzewaniem się oporników podczas pracy muszą być one odpowiednio wydajnie chłodzone.
Stosuje się w tym celu chłodzenie obce w postaci wentylatorów, które nadmuchują schłodzone powietrze
na na elementy oporowe lub chłodzenie pędem powietrza.
Pierwszy typ chłodzenia można spotkać np. w elektrowozie EP09 lub lokomotywie spalinowej SP32 (powyższa fotografia).
Drugi typ chłodzenia stosowany jest obecnie najczęściej. Polega on na zamontowaniu elementów oporowych w skrzyniach
na dachu pojazdu lub w otwartym podwoziu w wyniku czego są one chłodzone przez pęd powietrza powstały podczas jazdy.
Aby zwracanie energii było możliwe sieć trakcyjna musi spełniać określone warunki. Jednym z nich jest napięcie
w niej panujące który musi być odpowiednio niższe, tak by sieć była wstanie przyjąć energię produkowaną
przy hamowaniu. Jeżeli produkowana energia nie może być zwrócona do sieci, to aby rekuperacja była skuteczna
konieczne staje się wyposażenie pojazdu lub podstacji trakcyjnej, która zasila dany fragment sieci
w urządzenia do akumulowania tej energii.
Ponieważ takie rozwiązania są mało skuteczne i bardzo kosztowne najczęściej
w pojazdach trakcyjnych stosuje się dwa rodzaje hamowania elektrodynamicznego - oporowe i rekuperacyjne.
W przypadku, gdy układ sterujący hamowaniem wykryje zbyt wysokie napięcie w sieci trakcyjnej
(sieć nie może przyjąć energii z pojazdu trakcyjnego) następuje przełączenie oddawania
energii na oporniki hamowania, gdzie wyprodukowany prąd jest przemieniany w energię cieplną bezpowrotnie traconą.